Throwback Thursday: in mijn uppie (met een gebroken hart) naar Londen

 Maris Maria Renne London 2000

In de zomer van 2000 was ik 21 jaar en had ik voor het eerst in mijn leven te kampen met ernstig liefdesverdriet.
Echt hartverscheurend veel pijn deed dit en ik kon het maar niet bevatten. Ik was er werkelijk (veel te lang) ziek, zwak en misselijk van.

Impulsief als ik (toen al) was, besloot ik om niet kwijnend thuis te blijven zitten en te zwelgen in zelfmedelijden met zielige muziek, of te proberen om hem te ontwijken in het uitgaansleven.
Ik dacht dat het beter en stoerder was als ik er even alleen op uit zou gaan. Daarom holde ik naar het reisbureau en kocht ik een retourtje naar Londen. Met de bus. Voor één persoon.

Doodzenuwachtig was ik en intens verdrietig. Eigenlijk had ik helemaal geen zin meer om te gaan en in de dagen voor vertrek had ik eigenlijk alweer spijt van mijn impulsieve actie.
Hem tegenkomen leek opeens al minder erg, dan een week verdrietig rondsjokken in een wereldstad met een gebroken hart en geknakte ziel onder mijn arm.

Maris Maria Renne Big Ben 2000

Deze trip bleek echter het beste wat ik had ooit kunnen doen!
Ik verbleef een week in een hostel met mensen van mijn leeftijd uit alle hoeken van de wereld.

Die week vloog helaas voorbij.
Ik kreeg weinig slaap, ging veel avonden uit, had leuke etentjes en ontmoette geweldige mensen. Ik maakte toffe uitstapjes, zag veel bezienswaardigheden en ik heb een enorme boost in mijn zelfvertrouwen gekregen.

Het was deze week in Londen, dat ik ontdekte dat ik heel goed alleen kan zijn, maar ook heel makkelijk contact kan leggen met andere mensen.
Ik was dus weliswaar alleen op reis, maar ik heb me allerminst eenzaam gevoeld.

Maris Maria Renne Hyde Park HostelIk verbleef in Hyde Park Hostel, waar ik o.a. een superleuk Amerikaans leeftijdsgenootje ontmoette, met wie ik nog steeds contact heb!

Zo heb ik bijvoorbeeld een middag helemaal alleen met een boek in het gras van Hyde Park gelegen, zonder mezelf zielig te voelen.
Ook heb ik voor het eerst in mijn uppie aan een tafel in een restaurant gegeten, zonder dat ik me opgelaten voelde.
Het alleen op reis gaan heeft het voordeel dat je makkelijker op andere mensen afstapt. Maar je bent ook voor anderen beter benaderbaar, dan wanneer je met z’n tweetjes ergens verblijft.

Stikgelukkig en bruisend van de energie zat ik na die week weer in de bus terug naar Nederland.
Oké: dat lieg ik. Die nacht was ik namelijk met een groepje mensen uit het hostel naar een nachtclub geweest en hebben we tot het vertrek van mijn bus ’s ochtends vroeg nog in de lobby gehangen: ik heb de hele terugreis geslapen 🙂
Met een aantal mensen die ik tijdens deze week heb ontmoet heb ik nog lang contact gehad. Sommigen zijn zelfs nog een paar keer bij me langs geweest in Nederland, wat wederom supergezellig was.

In het hostel waar ik verbleef, kwam ik ook in contact met mensen die hier langer verbleven en ook een baantje hadden.
Dit leek me fantastisch om het jaar daarop in de zomervakantie ook te doen: zes weken wonen en werken in Londen!
De volgende zomer ben ik daarom wéér naar het reisbureau gegaan voor een ticket naar Londen.
Wederom een ticket voor één persoon, maar dit keer een enkele reis, omdat ik niet wist of ik na één week of na zes weken weer terug zou reizen.

Maris Maria Renne Trafalgar Square 2000

Deze ervaring was wederom onvergetelijk (ik heb overigens een blauwe maandag als Barista bij Starbucks in de wijk Bayswater gewerkt) maar niet zo spectaculair als de eerdere solo trip.
Waarschijnlijk omdat voorafgaand aan deze tweede reis, mijn verwachtingen te hooggespannen waren. Die eerste trip was zo onverwacht fantastisch, dit was eigenlijk niet te overtreffen.

Kortom: ik ben nu (achteraf) oprecht blij dat die sukkel mijn hart destijds gebroken heeft. Ik heb er onbetaalbare levenservaringen aan overgehouden en mezelf op een leuke manier beter leren kennen.

Nog steeds doe ik graag dingen alleen en kan ik mijn rust en vrijheid waarderen, al zijn die momenten nu schaarser.
Ook snap ik dat mijn partner af en toe behoefte heeft aan dagen (of weekenden) alleen zijn. Dit begrip is geheel wederzijds en deze ruimte geven wij elkaar ook.

De beste les die ik hiervan heb geleerd, is dat wanneer iets moeilijk of pijnlijk lijkt, je het gewoon moet DOEN. Net als de slogan van Nike: Just DO it!
Je weet maar nooit wat voor leuks er op je te wachten staat.
En was het niet leuk of viel het tegen? You’ll live!

Maris Maria Renne Abbey Road cross over

Grappige herinnering: we hebben eindeloos geprobeerd om een foto op hét zebrapad van Abbey Road te maken, zonder auto’s of andere mensen in beeld.
Op de terugreis naar het hostel, kwam ik erachter dat de foto van de verkeerde hoek genomen was. Niet die waar de Beatles liepen, grrr!!!!

Maris Maria Renne Abbey Road 2000

Zijn jullie wel eens alleen op reis geweest? En is je hart ook wel eens zo erg gebroken dat je dacht dat het NOOIT meer over zou gaan?
Laat het weten in een reactie!

Bewaren

Dit vind je vast ook leuk:

Laat een reactie achter

11 reacties

  1. Wat een heerlijk stukje!! En nee…niet echt op reis. Ik ben namelijk al snel onder de indruk en gespannen als ik besluit alleen naar een stad te gaan, gewoon hier in Nederland, waar ik nog nooit geweest ben. Buikpijn van de spanning..hahahha. Ik vind dat dus echt lef hebben!

  2. ja jammer genoeg ook heartbreak meegemaakt. 24 voor t eerst verliefd vrij heftig. wist niet dat het je zo kwetsbaar maakt. Muurtje geheel om mij heen afgebroken, kreeg m ook niet opgebouwd. Periode kwam ik er ook achter dat ik een minderwaardigheidscomplex had. Ben door mijn moeder weggestuurd naar India toe omdat zij het niet aankon. Bleef er in zwelgen, kwam in het ziekenhuis daar terecht. Tot dat een arts het woord absurditeit gebruikte en dat ik er weer langzaam bovenop kwam. Heeft heel lang geduurd. Ging van 41 kilo naar 38 kilo was gewoon bizar. Nou ja nu heb ik wel de grote liefde van mijn leven en die gelukkig de rugzak die ik draag aan kan. 🙂 Als ik nu er op terug kijk, moesten dingen gewoon in mijn leven gebeuren om mij te maken wie ik ben.

  3. I ❤ deze rubriek!

    En herkenbaar ook, ik vind het ook heerlijk om dingen in mijn eentje te doen. Wij allemaal in ons gezin trouwens. Dit weekend ga ik met m’n dochter naar m’n ouders zodat mijn man even een paar dagen voor zichzelf heeft. Fijn dat dat kan en ook leuk om te horen dat dat bij jullie ook zo is.

    1. Dank je wel! Fijn om te horen 🙂
      Ik doe dat ook, iedere zomer ga ik zonder hem familie opzoeken in Brabant en heeft hij een paar dagen het huis helemaal alleen voor zichzelf.
      Voordat mijn dochter geboren was, is hij ook eens een week op vakantie gegaan met een vriend. Dit zouden we nu minder snel doen denk ik, maar (lange) weekenden weg, alleen of met vrienden (zonder elkaar dus) moet nog steeds kunnen. Daarna is het ook altijd erg leuk om elkaar weer te zien.

  4. Wat stoer! En Londen is geweldig. Als Beatles fan herkende ik Abbey Road direct -been there done that, ofcourse-. Wat zonde van de verkeerde kant van de genomen foto. De mensen die daar dagelijks rijden zijn er ook zo blij mee, haha. Mijn lief en ik doen ook dingen apart van elkaar. Maar liever niet langer dan één of twee dagen en/of één nachtje weg van elkaar. Ik mis ‘m nogal snel. En hij mij ook gelukkig ook. Vier nachtjes (vorig jaar) vonden we toch net te lang zonder elkaar. 😉

    1. Ik ga ook veel te laat naar bed als mijn vriend er niet is om te zeggen dat het echt de hoogste tijd is 🙂
      Nu dat we een baby hebben, zie ik het ook niet gebeuren dat we een week afzonderlijk van elkaar weg zouden gaan. Maar een paar dagen moet (als ze wat groter is) nog steeds kunnen vind ik, altijd leuk om elkaar dan weer te zien!

  5. Wat vind ik dit een leuke blog! Ik heb precies hetzelfde gedaan, begin deze maand. Ik was zo klaar met iedereen hier dat ik op uitnodiging naar Londen ben gegaan en daar de tijd van mijn leven heb gehad. Zoveel leuke en lieve mensen leren kennen. Ik voel me oprecht een ander mens nu ik weer thuis ben 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hare Maristeit

maris maria renne
Hare Maristeit is de kleurrijke, diverse en persoonlijke site van Maris Maria Renne uit Haarlem. Gepensioneerd webwinkelier, vegetariër, shopaholic, 90’s Lover en retro-nerd. Pimpt graag kleding of meubels met kleur, printjes of confetti en kijkt ook veel films en series. Gek op koken, koffie, rosé en comfort food. Meer weten of samenwerken? Klik HIER!

Toiletportret

Webshop